Het spel aarde

Lang geleden, voordat wij op aarde kwamen waren wij ons nog helemaal bewust van wie wij in werkelijkheid waren. Vrije onsterfelijke wezens en één met alles wat bestond. We konden zijn wie of wat we maar wilden zijn en we konden alles maar dan ook alles bewust creëren.

We waren altijd gelukkig en verliefd. Je zou dit het perfecte leven kunnen noemen. We kenden geen ruzie omdat we wisten dat als we dit zouden doen, we alleen maar tegen ons zelf zouden vechten. Dan was de lol el wel snel vanaf kan ik je vertellen. We kenden dan ook geen verschil tussen goed en kwaad en van het woord ‘’dood’’ hadden we nog nooit gehoord.

Dit was het eeuwige leven waarbij alles mogelijk was. Als we iets wilden beleven, ervaarden we het meteen. We hoefden er alleen maar aan te denken en plots was het er, we hadden de ervaring die we wilden.

Je kan je voorstellen dat als er geen grenzen zijn in de ervaringen die je kan kiezen, dat je de raarste taferelen aantrof. Wat hadden we een lol met z’n allen. Het was één groot circus van plezier waar we allen speelden als kinderen. We verzonnen steeds nieuwe ervaringen en zo bleef het ook leuk. Toch begon na 100.000 jaar plezier en geluk de verveling toe te slaan. We raakten gewend aan het gelukkig zijn en het eeuwige plezier begon saai te worden. We gingen met elkaar om te tafel zitten en vroegen ons af hoe we wat meer avontuur konden krijgen in onze creatie. Was het misschien tijd voor iets helemaal nieuws? Iets wat we nog nooit gedaan hadden? Iets anders dan het eeuwige geluk?

En zo werd het spel aarde gecreëerd door ons zelf om samen een nieuw avontuur te gaan beleven. Om dit avontuur extra spannend te maken creëerden we geheugenverlies zodat we het door ons bedachte spel optimaal konden ervaren. Om te kunnen leven op de aarde hadden we een fysiek omhulsel nodig zodat we ons echt midden in het spel zouden bevinden. Hiervoor creëerden we een prachtig lichaam met alles erop en eraan.

Maar als we helemaal zoude vergeten wie we zijn, hoe zouden we dan ooit kunnen stoppen met het spel? Hier hadden we aan gedacht, want een deel van ons zou niet meedoen aan het geheugenverlies. Dit deel bleef ons voorzien van goede raad wanneer we maar wilden luisteren. Je zou dit intuïtie kunnen noemen.

En zo begonnen we met ons spel. Eerst vergaten we niet zo veel, maar gaandeweg werd het steeds extremer met ons geheugenverlies. Op het laatst wisten we totaal niet meer wie we waren en waar we vandaan kwamen. We wisten niet meer dat we alles zelf hadden gecreëerd, we namen het spel serieus alsof het het echte leven was!

Toch voelden we altijd dat dit niet helemaal klopte en elke keer als er een figuur opstond die claimde dat hij het nog wist, volgden we die persoon. Zo waren er mensen die beweerden dat er een schepper buiten ons was die we moesten aanbidden om weer terug te komen bij wie we werkelijk waren.

En zo zaten we te bidden naar onszelf en het gedeelte dat geen geheugenverlies had, kon daar kostelijk om lachen! Toch was op een gegeven moment ook hier de lol van af. Spelletje Aarde was toe aan een nieuwe kijk op de zaken, want doodslag en ellende kenden we nu wel. We waren de kluts kwijt en wilden graag weer weten wie we zijn, terug naar huis.

En zo begon De Grote Bewustzijnsverandering. Velen van ons accepteerden de volledige waarheid over onszelf weer waardoor we meer in evenwicht kwamen met onszelf. We konden weer zelf beslissen wat we wilden doen met ons spel, in plaats van dat het spel ons beheerste. Want dat was het gaan doen in de loop van de tijd.

Een hele nieuwe wereld was geboren. Een wereld waar niemand het nog buiten zichzelf hoefde te zoeken omdat we weer wisten dat alles in ons aanwezig was en altijd was geweest, ook toen we het even niet meer wisten.

Begin